3 Mayo 1993
Lunes

Bok,

Una sa lahat, kumusta ang buhay-buhay diyan. Pangalawa naman, boss, pasensya ka na kung ngayon lang ako nakasulat sa iyo. Alam mo naman medyo busy tayo at masyadong hectic ang schedule. Katatapos lang nga ng pagkilos ngayong Mayo uno. Maliit ang mob. Hiwa-hiwalay pa. Pero bago ako mag-kwento ng husto sa iyo, ano bang pinagkakaabalahan mo diyan? Siguro marami ka nang nagagawang tula, ano? Pare, kumusta naman ang mga pagdaong ninyo sa mga port? Tsong, ingat lang, laganap na ang AIDS.Oo alam ko, safe ka. Lagi kang may dalang _(drowing na condom) pero ingat pa rin, lalo na ngayon marino ka na. De sisid-marino lagi, baka magkasugat ka sa bibig (sa sobrang diin) at baka doon ka madale ng AIDS. Kaya ingat pa rin. Pare, de pagbalik mo dito, international na ang taste mo? May mga pinay din ba sa mga napuntahan n’yo? (alam mo na) tol. Alalahanin mo na biktima din ang mga iyan ng isang malupit na sistemang kanilang kinapalooban.

Balita…si Alex nagtanan na, 16 YEARS OLD! magpo 4th yr. HS pa lang pero “malaking-bulas” daw sabi ni Al (kina Al kasi tumuloy, 2 days doon) Pagkatapos ma-wanted sa brgy. nila, tumira naman ng menor de edad, a real PIDO…si Al patuloy pa rin nakikipagsapalaran sa buhay, as usual, wala pa rin syota. Nagbabalak na magsulat ng pocketbook, wala nga lang typewriter…si Archie at si Lita nasa BI pa rin pero nagtuturo na uli ang “sweetheart” mo..si Yollie wala na sa munisipyo, wala pa rin asawa…si Rudy at si Regie magda-dalawa na ang anak, the promising “canteen magnate” sa Laguna…at ako naman, well, “patuloy pa ring nagtiis dito sa hinayupak na PAKIKIBAKA.” Kami pa rin ni Mae, me konting tampuhan (di naman nawawala ‘yun) pero masaya naman. Nasa insti pa rin ako, patuloy na nakikisalamuha sa mga magsasaka. Hindi ko alam kung hanggang kailan…Kinukumusta ka nga rin pala nina Mama at Papa ko.

Balitang Bayan…’Pre bad news/good news (bahala ka na) ‘yung problem sa “loob” is not just a split, it’s FRAGMENTED! Kanya-kanyang labas ng paliwanag, propa, posisyon, banat at marami pang iba. Tinitingnan na crisis ito not only by ND movt. ideological ang problema. Gusto nung mga bosing na “back to basics” gusto ng iba na ire-assess ang linya, kung valid pa hanggang ngayon. Ang problema, ayaw pag-usapan, nag-uupakan lang (wala pa namang physical maliban sa ilang hamunan ng away ng magkabilang grupo). Anyway, hindi ko alam kung interesado ka pa sa mga ganitong istorya. Kung interesado ka saka ko na lang iku-kwento sa iyo ito ng mas mahaba.

Sayang, kung nandito ka lang napanood mo sana iyong tribute kay Saro ng ASIN. The concert started at 7:00 pm at umabot ng 3:00 am. Ang daming artists, more than 40. Punong-puno ‘yung Quezon Memorial Circle. Oo pare pinatay ng mga tauhan ng Gov. ng Cotabato si Saro. Sayang talaga. Alam kong trip mo ‘yung mga concert na tulad nito. Sina Al hindi nga rin nakapanood, eh.

E diyan, ano ba ang mga happenngs? Paano ka nga pala nakakabalita tungkol sa mga nangyayari dito?

Uy nga pala! Kumusta ba ang lovelife mo ngayon. Kmusta na kayo ni Lily (di tunay na pangalan) kasalan na ba pag-uwi mo? Ako pare malayo pa kong pumasok sa usaping iyon. Hindi pa kaya ng kakarampot na kita ko. Tsaka lagi din kasi akong destino. Karaniwan, nasa Baler ako. Ang sarap din doon. Nature trip.

Bihira nga din pala akong mabarkada sa grupo. Bihira lang kasi akong mauwi. Mauwi man ako madaling-araw na. Kay Al lang ako nakakasagap ng kwento.

Isa pa, wala ngayong fundamental na pagbabagong nangyayari sa buhay. “Life goes on as ordinary as usual.” Pero okey lang, ang mahalaga, kahit walang fundamental change, mayroon din namang mga new experience, new learnings.

O paano pare, bok, tol, ingat na lang palagi diyan. Nagdadasal ka na ba ngayon? anyway…hanggang sa muli.

Edwin

P.S
Bok, tiyakin mo na pag-uwi mo may puwet ka pang natitira. Huwag mong sasagarin kapag dumaraong kayo.

DAGDAG na BALITA…GRAAABE ang init dito ngayon. Minsan pumapalo ng 110 Farenheit ang temperatura. At ang brownout GRAABEEE TALAGA! Mukhang wala pang madalianng solusyon dito. May pinaplano ang gobyerno pero 3 years in the making pa iyon at hindi pa sigurado kung matatapos iyon within 3 years. Maraming implications kasi ‘yung pag fast track ng power supply sa ating environment, foreign debt etc. Ngayon nga talagang humuhulas na ang katawan ko sa init at maya-maya lang ay mag-brown out na. Kaya pag-uwi mo dito kinakailangang handa ka. Magigging parte na ng buhay mo ang brown-out. Tutal sanay ka naman sa madilim, madali kang makapag-adjust.

…kumusta rin daw sabi ni Mae.

(c) 2009 Kwentulang Marino