Ang deklarasyon ng Martial Law sa Maguindanao ni PGMA ay isang malaking hamon sa mga kandidato sa pagka- Presidente sa eleksyong 2010. Huwag na muna nating silipin na ang naganap na masaker ay may kaugnayan sa idineklarang Batas Militar. Sabihin pa na malalim na analisis na sinasabi ng AKBAYAN na ito ay isa lamang paraan para maabswelto ang mga Ampatuan. Ganunpaman, para sa akin ito ay isang manipestasyon ng isang malalim na ugnayan. Mas pa, nakalundo ang paksa kung paano rumesponde ang mga nasabing kandidato.

Habang ipinapaskil ito, apat pa lamang ang nagsumite para sa pag-kwestyon sa ligalidad ng Martial Law, Atty.Sigfrid Fortun bilang abogado ng isa sa Ampatuan, Rep. Satur Ocampo, Rep. Didagen Dilangalen at Atty. Harry Roque.

Sa ganang akin, nasisilip ang kahinaan ng mga “presidentiables” kung paano rumesponde sa isang krusyal na isyu. Nasusukat ang kanilang kakayahan sa ganitong pagkakataon. Isa itong batayan para ipagpatuloy pa ng mga nasa palasyo ang mga posible pa nilang gawin. Nasaan ang sinasabi nilang pagmamahal sa bayan, kalayaan at kapayapaan? Hindi ba sila pwedeng magsumite nang pag-kwestsyon sa Korte Suprema? Ang mga puta-putake nilang pahayag sa media ay isa lamang palatandaan nang kahinaan sa pag-unlad ng politika sa bansa. Wala ba silang kakayanan na magbuo ng isang taktikal na alyansa o kombenor o anuman katawagan na silang mga presidentiables (isantabi na si Gibo) ang kakatawan para maging deterrent at tumugon sa isang krisis pampulitika na kinaharap gaya ng Martial Law? Kinakailangan ba na ang manguna ay ang mga nasa civil society o NGO at iba pang institusyon?

Marahil ang isasagot sa atin ay mas aasikasuhin nila ang pangangampaya at kung paano sila mananalo. Masakit nito, masayang lang ang kanilang pagod at mawalang saysay ang eleksyon sa 2010.

© Kwentulang Marino
_____________________
imahe news.yahoo