“I hear babies cry, I watch them grow
They’ll learn much more than I’ll never know
And I think to myself what a wonderful world
Yes I think to myself what a wonderful world.”

– Louis Armstrong
What A Wonderful World

Ipinagkanulo ang dating pangulo. Nagtampisaw
sa regalong kapangyarihan at luho nang bagong amo. Inuusig
ng mga duguang mukha. Nabibingi
sa makinang palyadong kabaong na lumilipad. Tumataghoy
ang mga nabiyuda’t anak na naulila. Nangawit
ang marupok na tuhod ng matandang pensiyonado
sa minurang bangko. Kinimkim
nang ngumiwing bota ang mahabang giyera. Himutok
ang tugon sa mortar na hindi pumutok. Kalawangin
baril ay kumapit sa berdeng pumusyaw. Kapanalig
na ngumiting bala ang kumitil sa sariling tropa. Nangamoy
ang mga inimbentong resibo. Patuloy
na umawit ang mga testigo. Tanggi
ay hindi mabilang. Reputasyon
ay ipinagpilitan. Dugo
ay umagos sa puntod ng angkan. Pag-aakalang
malilinis ang lapidang nadungisan.

Ed Nelson R. Labao
8 Pebrero 2011
5:55 n.h

(c) 2011 Kwentulang Marino