Mayo 2010


Sinulyapan kong muli ang pabalat ng libro.Tapat na umusal ang aking puso. Winika ang mga katagang…. “At Natagpuan Ko Si Pablo Neruda.

Kamakalawa ko natanggap ang isang package mula sa LBC. Inaasahan ko na ang laman ng package. Mula sa isang kaibigan na Griyegong marino. Ganunpaman, hindi pa rin maialis ang pananabik na buksan ito. Isang libro ni Pablo Neruda- Neruda (Selected Poems) kasama sa libro ang orihinal na mga tula at salin sa Ingles, postcard sa Patagonia, kopya ng sertipikasyon mula sa pamahalaang Chile na dumaan sila sa Magellan Straits, diyaryong El Mercurio na may petsang – Pebrero 28, 2010 ito ang panahon na nilindol ang Chile at isang maikling sulat na nakaipit sa libro.

Sa iba, pwedeng tingnan ito na pangkaraniwan lang na bagay o kwento. Meron din naman pwedeng mabili na rin sa ating bansa ang mga libro ni Pablo Neruda. Para sa akin, di usapin kung anong edisyon, nagsalin at editor ang nasabing libro. ‘Yun nga lang, hindi ko maitatago na me kakaibang ‘dating’ sa akin na mismong galing sa Chile at tinubuang lupa ni Pablo Neruda ang libro. Hindi pa rin naalis ang ugali kong may pagka-romantisista/sentimentalista.

Bakit nga ba mahalaga ang mga bagay na ito? Ano nga ba ang lalim at nasa likod ng mga kwento? Isang simple nga lang bang paghahanap o may lalim o nais iparating ang paghahanap?

Sa ibang hindi nakasusubaybay ng aking blog. Si Ioannis Sapountzis ay isang Griyegong marino. Maiksi lang ang aming ipinagsama sa barko. Kahit hindi siya nakarating sa pinas para sa binyag nang aking panganay na anak. Ipinaabot ko sa pamamagitan ng sulat na isa siya sa mga ninong. Sa loob nang nakalipas na labing limang taon ay nasa tatlong taon lang ang aming komunikasyon (sulat).

Nakaraang taon ay nakatanggap ako ng sulat/postcard mula sa Thailand. Sa pamamagitan nang kanyang girlfriend na taga Cebu ay nakontak niya ko. Nagpalitan kami ng komunikasyon at numero ng celfon. Binigla niya ko nung nakaraang taon, bibisitahin daw niya ko dito sa pinas. Paano ko malililimutan ang araw na iyon, bukod sa bertdey ni misis, ‘yun ang araw ni Ondoy! September 26.

Nagmungkahi ako na mag-aral siyang mag e-mail. Nakatanggap ako na papunta sila sa Chile. May umuwing pinoy seaman kaya’t nakatanggap ako ng package (dito na rin inihulog sa pinas). Isang postcard mula sa Santiago de Chile, may petsang Pebrero 12, 2010. Kasama rin ang isang e-postcard mula sa Greece.

Nilambingan ko siyang baka pwede niya kong padalan ng isang libro ni Pablo Neruda. may pasubali naman ako kung di makakaabala. Marso 5, 2010 ang muli nilang balik sa Chile. Hindi inaasahan ang paglindol nung Pebrero 28, 2010. Nag e-mail ako sa kanya na may tsunami alert at 8.8 intensity ng lindol at higit na pag-iingat. Nagpauna na rin ako na huwag na niyang intindihin ang akin hiling na libro. Sino ba naman ang aasa pa sa ganun sitwasyon. Itinulak na likhain ko ang tulang – “Pilit Mong Hinanap Si Pablo Neruda”

Sa huling palitan namin ng e-mail ay patungo na sila sa Australia. Nandoon ang pagpapalitan namin sa nagaganap na krisis pampulitika sa Greece at sitwasyon nitong nakaraang eleksyon. Ang mainit niyang pangungumusta sa aking pamilya. Pag-aalala ko sa kaguluhan sa Greece. Pagbabalik gunita sa pagkanta namin nang sabay ng Bella Ciao kasabay sa paglagok ng beer. Pagbabalak niyang mag-negosyo sa pinas. Pasasalamat sa ipinadalang libro.

Habang tinintingnan ko ang kanyang diyaryong padala na El Mercurio. Sumagi sa aking alaala ang ibingay niyang ElGrafico sa Guatemala nung 1993. Alam niyang kolektor ako ng mga mumunting bagay. Hindi man tuwirang sabihin, alam kong gusto niyang makapagpaligaya sa ganun paraan. Ipinagmalaki ko pa nga sa kanya ang tipong collage ng mga dyaryo at magasin na aking natipon nung dumalaw siya sa aming tahanan.

Sinulyapan kong muli ang pabalat ng libro.Tapat na umusal ang aking puso. Winika ang mga katagang…. “At Natagpuan Ko Si Pablo Neruda.”

Emanzky88
Mayo 25, 2010

© 2010 Kwentulang Marino
***
Imahe mula sa padala ni Ioannis Sapountzis

Advertisements

(Sa Kasagsagan Ng Kaguluhan Sa Thailand)

Makahihindi ba ako
sa iyong
payapang mukha.

Sa malambing na
pakiusap
na makitulog sa aking
kanlungan.
Hinilot mo ang hindi ko
mangiting likod,
mga ugat na nangalay
sa maghapong
pag-aalay.

Nilandas nang lawayang
dila
ang iyong pusod na may
pilat.
Tinahi ng karahasan
na sa pag-ibig ay
salat.

Humihimig ka ng
oyayi
sa inilagak mong
anak.
Binabagabag ang
tiyan
nang isang beses
na anihan.
Tinalo nang habag
ang naghuhumindig
na libog
at yabang ng
bayag.

Malilimutan ko ba
ang iniwan mong
imahe
ni Buddha.

Tagubilin
ay laging
gawin,
sa ibaba ay
labag
sa itaas ay
pagpuri.
Karahasan
ay laging
iwaksi.

Malilimutan ko ba
ang iyong
payapang mukha.

Nanariwa ang mga luhang
gumuhit
sa aking gunita,
habang sa kasagsagan ng
kaguluhan
ay nahahati ang iyong
bayan,
sa dalawang kulay na
pula at dilaw.

Emanzky88
Mayo 20, 2010

© 2010 Kwentulang Marino
*
Si Na ay isang babaing nakilala ko sa laot ng Thailand may 16 na taon na ngayon ang nakaraan. Saan ka man naroon ngayon. Para sa iyo ang tulang ito. Salamat na minsan ay may naibahagi kang karanasan sa aking buhay.
***
imahe mula sa Flickr.com

Diyosa kang nagkukubli
sa huwad
na pag-inog,
wari’y
itinuldok na
nunal
sa maningning na
labi
ng
buwan.

Pinayapa ang mga ibang
aburidong bituin.
Mga lagalag na
bulalakaw
ay panandaliang bumagal.
Umayon sa mga
nabagong posisyon
sa kalawakan.
Mababang loob ay
pagsuko
sa liwanag na taglay.

Hatid nga ba
ng mga kislap ay
kapanatagan
o balintunang senyales
na tankang muling
agawin
ang kunwa’y
iniwang
kapangyarihan.

Emanzky88
17 Mayo 2010

© 2010 Kwentulang Marino
________________________
imahe mula sa Associated Press (AP)

Maalinsangan ang kapistahan
ni Sta Elena,
maningas na apoy
ay kumalat.
May lagablab sa bibig
na hindi
maawat.
Nangati ang mga
sanga-sangang dila,
hanggang sa
sumambulat.

Patay na si Piolo!

Ngumingiyaw
ang mga sumasambang
bulag na
deboto.
Hindi magkamayaw sa
dinidiyos nilang
idolo.
Itinumba
daw
nang umaalimpuyong singaw,
maingay na
Mayo.

Nakipaghatakan sa silid
ni kamatayan,
pusong animo sinisinok
ay makinang pumalya’t
ganap na kumatok.

Propeta ay may iniwang
habilin,
lumiliyab na damdamim
ay kailangang sarili’y
kitilin.
Hatid na kasikatan at
mahabang buhay
ay patuloy na
tamasahin.

Umaalipatong apoy sa
makitid
na kalsada
ay higit na pinagbaga
ng mga sigaw
sa trompa.
Takbo ng ilan sasakyan
na tila
punenarya.
Maugong na itinatambol
ang ngalan ng
Mesiya.

Aryang isinisigaw ang
muling pagkabuhay.
Sa pagitan ng mga
tarpolin,
may ngiti na dinaig pa
ang sanlibong
kerubin.

Ano’t isang
multo
ang masiglang
kumakaway.

Emanzky88
5 Mayo 2010

© 2010 Kwentulang Marino
***
imahe mula sa yahoo.com.